Wintertaling (Anas crecca) - Teal, Redshank and a Curlew at Pennsylvania Fields intertidal area, Gloucestershire

Wintertaling spotten in Sneekermeergebied

Anas crecca · Friesland

Foto: Dm4244 · CC BY-SA 4.0

tellingen in dit gebied: 1.061
beste maand: januari
periode: 2014–2026

Orde AnseriformesFamilie AnatidaeNiet bedreigd

Kort antwoord

Wanneer zie je de Wintertaling het meest in het Sneekermeergebied?

de Wintertaling wordt in het Sneekermeergebied vooral gemeld in januari, maart en februari. Dat zijn op basis van 1.061 tellingen tussen 2014 en 2026 de sterkste maanden voor deze soort op deze locatie.

Maandpatroon

Maandtotalen in Sneekermeergebied

1.061 tellingen

0637

637

jan

176

feb

225

mrt

apr

mei

jun

jul

aug

sep

okt

nov

dec

Donkergroen markeert de beste maanden. Alle beschikbare jaren voor deze locatie zijn samengenomen.

Datakwaliteit

Redelijk patroon

Beoordeling op basis van aantal tellingen en spreiding over maanden.

1.061

tellingen

7/12

maanden met data

Seizoensbeeld

Voor de Wintertaling in het Sneekermeergebied ligt het zwaartepunt in januari, maart en februari. Deze maanden zijn samen goed voor 98% van de tellingen in deze combinatie over 2014-2026.

In november en december is het signaal juist kleiner. Dat betekent niet dat de soort dan afwezig is, maar wel dat deze maanden in de historische GBIF-data minder sterk naar voren komen.

Beste maanden om te spotten

1januari
2maart
3februari

Vergelijking

#12 van 104

Binnen het Sneekermeergebied staat de Wintertaling op deze positie als je geldige soorten op aantal tellingen sorteert.

#46 van 89

Voor de Wintertaling staat het Sneekermeergebied op deze positie onder locaties met genoeg verspreide data.

Over de Wintertaling

De wintertaling is een vogel uit de familie van de eendachtigen (Anatidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. Hij verwijst daarbij naar zijn Fauna svecica. Daar zijn dezelfde referenties te vinden die hij ook in Systema naturae geeft, alsmede een uitgebreidere beschrijving van de vogel. De naam 'crecca' is de latinisering van 'kricka', de Zweedse naam voor de soort. Van die naam wordt aangenomen dat het een onomatopee is.

Bron: Wikipedia

Herkennen in het veld

Hoe herken ik een Wintertaling? Een volwassene wintertaling is ongeveer 35 cm lang en zwaar tot 350 gram. De mannetjes hebben een kastanjebruine kop met een glanzende groene vlek, omzoomd door dunne gele lijntjes.

Bron: Wikipedia (Nederlands)

Telgebied

Kaart laden…

De kaart toont het gebied waarin waarnemingen voor deze pagina worden meegeteld.

Geluid

Recente tellingen

Periode	Tellingen
maart 2026	32
februari 2026	34
januari 2026	7
december 2025	2
november 2025	2
maart 2025	51
februari 2025	80
maart 2024	76
februari 2024	60
april 2023	7
maart 2023	30
januari 2023	630

Beeldcollectie

Foto's van Wintertaling

Beelden worden gebruikt voor herkenning en sfeer. Licenties en bronvermelding staan per foto vermeld.

Wintertaling (Anas crecca) - Anas crecca MHNT.ZOO.2010.11.18.3 — Foto: Roger Culos · CC BY-SA 4.0

Wintertaling (Anas crecca) - Green-winged Teal by Tisha Mukherjee 10 — Foto: Tisha Mukherjee · CC BY-SA 4.0

Wintertaling (Anas crecca) - Green-winged Teal by Tisha Mukherjee 12 — Foto: Tisha Mukherjee · CC BY-SA 4.0

Wintertaling (Anas crecca) - Green-winged Teal by Tisha Mukherjee 13 — Foto: Tisha Mukherjee · CC BY-SA 4.0

Wintertaling (Anas crecca) - 2015 Cyraneczka zwyczajna (samiec) — Foto: Jacek Halicki · CC BY-SA 4.0

Wintertaling ook op andere locaties

Dezelfde soort is ook waargenomen op de volgende gebieden met voldoende data.

Ook vaak gemeld in Sneekermeergebied

Andere soorten met voldoende maandelijkse tellingen voor dit gebied.

Databron

Tellingen op deze pagina zijn afgeleid van open observatiedata via GBIF. De maandtotalen zijn aggregaties per soort, locatie, jaar en maand; individuele waarnemingen worden hier niet getoond. Laatst verwerkt op 21 juni 2026.

Bron: GBIF.org (21 juni 2026) GBIF Download https://doi.org/10.15468/dl.b8463e

Alle locaties voor Wintertaling →Alle soorten in Sneekermeergebied →