Kleine Bonte Specht

Dryobates minor

locaties met data: 53
tellingen totaal: 9.564
familie: Picidae

Orde PiciformesFamilie PicidaeNiet bedreigd

Kort antwoord

Wanneer wordt de Kleine Bonte Specht in Nederland het meest gespot?

In Nederland wordt de Kleine Bonte Specht vooral gemeld in april, maart en februari. Dat beeld is gebaseerd op 9.564 tellingen op 53 locaties met voldoende data.

Maandpatroon

Maandtotalen in Nederland

9.564 tellingen

01.936

593

jan

1.015

feb

1.913

mrt

1.936

apr

870

mei

638

jun

429

jul

401

aug

474

sep

530

okt

421

nov

344

dec

Donkergroen markeert de maanden met de meeste tellingen. Alle jaren en geldige locaties zijn samengenomen.

Over de Kleine Bonte Specht

De grote bonte specht is een vogel uit de familie van de spechten (Picidae). Het is een talrijke en wijdverbreide standvogel in een groot deel van het Palearctisch gebied. Hier broedt hij in bossen en allerlei cultuurlandschappen. De grote bonte specht zoekt zijn voedsel in vrijwel alle vegetatielagen. In de zomer voedt hij zich voornamelijk met insecten en andere ongewervelden, in de winter vooral met plantaardig voedsel, zoals zaden van naaldbomen.

Bron: Wikipedia

Herkennen in het veld

Hier zijn twee Nederlandse zinnen voor de FAQ-vraag "Hoe herken ik een Kleine Bonte Specht?" gebaseerd op de aangeleverde bron: 1.

Bron: Wikipedia (Nederlands)

Sterke regio's

In onze geldige locatiegegevens komt de Kleine Bonte Specht vooral naar voren in Noord-Holland, Gelderland en Noord-Brabant. De aantallen hieronder tellen alleen locaties waar de soort minimaal 3 kalendermaanden en 5 tellingen heeft.

Geluid

Beeldcollectie

Foto's van Kleine Bonte Specht

Beelden worden gebruikt voor herkenning en sfeer. Licenties en bronvermelding staan per foto vermeld.

Kleine Bonte Specht (Dryobates minor) - DendrocoposMinorNaturalHabitat — Foto: Thermos · CC BY-SA 2.5

Kleine Bonte Specht (Dryobates minor) - Dryobates minor 449034396 — Foto: fishhead · CC0

Kleine Bonte Specht (Dryobates minor) - Dendrocopos major Great Spotted Woodpecker juvenile, in Kõrvemaa, Estonia 2 — Foto: Sillerkiil · CC BY-SA 4.0

Kleine Bonte Specht (Dryobates minor) - Kleinspecht auf dem Kerstlingeröder Feld — Foto: Nikthue · CC BY-SA 4.0

Kleine Bonte Specht (Dryobates minor) - Kleinspechtmännchen an Ast im Naturschutzgebiet Schönerlinder Teiche, Brandenburg 2020 — Foto: Buntbeere · CC BY-SA 4.0

Veelgestelde vragen

Wanneer is de beste tijd om een Kleine Bonte Specht te zien?

de Kleine Bonte Specht wordt in Nederland vooral gemeld in april, maart en februari. Dit patroon is gebaseerd op 9.564 tellingen uit de GBIF-database.

In welke gebieden komt de Kleine Bonte Specht het meest voor?

de Kleine Bonte Specht is vooral gemeld in Veluwe, Kennemerland-Zuid, Biesbosch, Meijendel & Berkheide en Noordhollands Duinreservaat. In totaal zijn er 53 locaties met betrouwbare waarnemingen, waarbij deze vijf de hoogste aantallen laten zien.

Hoe herken ik een Kleine Bonte Specht?

Volgens Wikipedia (Nederlands): Hier zijn twee Nederlandse zinnen voor de FAQ-vraag "Hoe herken ik een Kleine Bonte Specht?" gebaseerd op de aangeleverde bron: 1. De kleine bonte specht is de kleinste specht in het verspreidingsgebied van Europa, met een lichaamslengte van 14 tot 16 centimeter en een vleugelspanwijdte van 25 tot 27 centimeter. 2. Het vrouwtje heeft een geheel zwart-wit verenkleed, terwijl het mannetje een rode kruin heeft aan de zijkanten gebiedt met een zwarte streep. De vleugels zijn aan de bovenzijde duidelijk gebandeerd met witte banen, en de staart is ook

Sterkste locaties met waarnemingen

Deze locaties zijn gerangschikt op tellingen, maandspreiding, actualiteit en beschikbare locatiegegevens.

Verwante soorten

Soorten uit dezelfde familie of orde met voldoende observatiedata.

Databron

Tellingen op deze pagina zijn afgeleid van open observatiedata via GBIF. De maandtotalen zijn aggregaties per soort, locatie, jaar en maand; individuele waarnemingen worden hier niet getoond. Laatst verwerkt op 21 juni 2026.

Bron: GBIF.org (21 juni 2026) GBIF Download https://doi.org/10.15468/dl.b8463e